Laten we eerlijk zijn: eerste dates zijn raar.
Twee mensen die elkaar nauwelijks kennen, zitten tegenover elkaar, doen alsof ze veel cooler en zelfverzekerder zijn dan ze werkelijk zijn, en proberen ondertussen in te schatten of ze zich over zes maanden nog steeds samen in een pizzeria zien zitten.

Er hangt altijd een beetje spanning, een vleugje hoop, en ergens achter in je hoofd een stem die fluistert: “Als hij straks zegt dat hij niet van origami houdt, ga ik.”

En midden in dat hele circus komt onvermijdelijk die eeuwenoude discussie:
Wie betaalt?

Het is de datingversie van “de kip of het ei.” Iedereen heeft een mening. En die mening bepaalt vaak hoe de rest van de avond voelt.

Stop met het transactie-denken

Zodra je een date ingaat met gedachten als:
“Hij moet betalen, want hij is de man,”
of
“We zijn gelijk, dus zij moet de helft betalen,”
maak je het al ingewikkeld.

In plaats van twee mensen die elkaar leren kennen, krijg je een transactie.
Iemand betaalt. Iemand “krijgt”. En niets is zo’n afknapper als het gevoel dat je op een sollicitatiegesprek zit met een verborgen rekening aan het einde.

De dubbele standaard

We zijn opgegroeid met het idee dat als een man een vrouw meeneemt op date, hij betaalt. Doet hij dat niet, dan is hij gierig of niet serieus.
Maar als hij vervolgens iets terugverwacht omdat hij heeft betaald, is híj ineens de klootzak.

Zie je het probleem?
We willen ridderlijkheid, maar geen verwachtingen.
Gelijkheid, maar ook galanterie.
Het is alsof we de voordelen van twee tijdperken willen combineren zonder de nadelen. En dat werkt niet.

Als de tijd of moeite van de één “meer waard” is dan die van de ander, is de relatie vanaf het begin al ongelijk. En ongelijkheid is het perfecte recept voor teleurstelling.

Behandel je date als je beste vriend(in)

Stel je voor: jij en je beste vriend(in) gaan uit eten. Verwacht je dan dat hij of zij altijd betaalt? Nee toch? Je zou aanbieden om te delen, of zeggen: “Volgende keer is het op mijn beurt.” Want dat is hoe teamgenoten met elkaar omgaan.

En precies die mentaliteit heb je nodig bij daten. Niet “gever en ontvanger,” maar “teamgenoten die samen iets opbouwen.”

Soms verdient de één meer dan de ander. Misschien is hij software engineer en bouw jij net je bedrijf op. Dan kan het zijn dat hij vaker trakteert.
Als hij een weekendtrip wil boeken en jij dat niet kunt betalen, is het aan hem om te zeggen: “Ik wil dit met je delen.”
En als jij een avond plant, draag jij bij wat je kunt — zelfs al is dat maar 20%.

Het gaat niet om het geld. Het gaat om het gebaar.

Mijn persoonlijke controverse: rationeel vs. emotioneel

En nu verwacht ik dat enkele lezers afhaken of het oneens zijn met me, wat volledig mag.

Rationeel snap ik alles hierboven. Gelijkheid, balans, teamgevoel. Helemaal mee eens.
Maar dan komt het emotionele stuk. Want als ik eerlijk ben — en mijn vriendinnen zeggen precies hetzelfde — als hij niet aanbiedt om te betalen, krijg ik de ick.

“De ick” is dat plotselinge gevoel van afknapper, dat moment waarop je iemand ineens niet meer aantrekkelijk vindt.
Het kan door van alles komen: hoe iemand eet, praat, ademt — of in dit geval: hoe iemand met geld omgaat.

En ja, ik weet dat dit oneerlijk klinkt. Maar als een man niet aanbiedt om te betalen op een eerste date (ik heb het niet over een duur weekendje in Parijs, gewoon over een drankje of een hapje van twintig euro), dan denk ik automatisch: “Hmm… misschien vindt hij me toch niet zo leuk.” En om mezelf te beschermen haak ik dan als eerste af.

Want eerlijk?
Als een man écht geïnteresseerd is, dan laat hij dat zien. Niet door dure cadeaus, maar door een gebaar van aandacht. Het zegt: “Ik wil moeite doen voor jou.” En als dat ontbreekt, voelt het alsof er ook iets ontbreekt in zijn intentie, alsof hij me dan toch niet zo de moeite waard vind… En dat wrange gevoel is geen goed begin voor een relatie.

Daartegenover, als hij erop staat dat hij betaalt, dan denk ik: “Wauw, hij ziet me echt wel zitten.” En dat geeft me een goed gevoel.

De vraag is: Wat is je date’s bedoeling? Wat betekent zijn actie?

• Optie 1: Wil hij de rekening delen omdat hij gelooft in gelijkwaardigheid, of omdat hij je niet zo leuk vind en/of geen moeite wil doen?
• Optie 2: Wil jij dat hij betaalt omdat het een teken van interesse is, of omdat je onbewust een oud rolpatroon volgt?

Hoe zou ik het aanpakken?

Als vrouw zou ik altijd geld bij hebben op de eerste date en altijd aanbieden mijn deel te betalen, om mijn intentie te laten zien en om hem te laten weten dat ik niet op zijn geld uit ben. Dan is het aan de man om te beslissen of hij alles betaalt of het splitst. En welk gevoel jij er bij krijgt als vrouw.

Over de “perfecte eerste date” (en waarom diner een slecht idee is)

Er is één grote fout die bijna iedereen maakt bij het plannen van een eerste date: ze plannen iets waar ze niet makkelijk uit kunnen ontsnappen.

Denk aan: een uitgebreid diner.
Klinkt romantisch — tot je na vijftien minuten beseft dat je met iemand zit die denkt dat de zon rond de aarde draait.
Je hoofd zegt: “Ren,” maar je lichaam zit vast tussen het voorgerecht en de tiramisu.

Dat is waarom dinerdates de slechtste eerste dates zijn.
Tenzij je elkaar al kent, of al weet dat er een klik is.
Een diner is een gevangenschap van anderhalf uur. Met bestek.

Wat werkt er wel?
Denk in drie compartimenten.

 Start licht.
Ga iets doen dat makkelijk te verlaten is — bijvoorbeeld een drankje of een wandeling. Als het niet klikt, kun je na één drankje vriendelijk vertrekken.

 Hou een escape-plan open.
Als het wél klikt, kun je spontaan zeggen: “Er is hier een bowlingbaan om de hoek, zin om iets leuks te doen?”
Zo lijkt het spontaan (terwijl jij stiekem al wist dat die bowlingbaan bestond).
En het geeft de ander het gevoel dat hij of zij “verdiend” heeft om langer met je te zijn.

 Zet niet al je kaarten op één grote activiteit.
Als het niet meteen klikt vanaf de eerste date, maar het was ook geen ramp, geef hem dan nog een kans. Vaak zijn eerste dates awkward en zoekend. Na een tweede of derde date kunnen we ons wat meer ontspannen en open stellen.

Waarom “activity dates” beter zijn

Dates waarbij je iets doet zijn bijna altijd beter dan die waar je alleen zit.
Een wandeling, poolen, bowlen, minigolf, samen koken, een rommelmarkt bezoeken — alles wat afleiding biedt.
Want niets maakt een eerste date ongemakkelijker dan twee mensen die elkaar strak aankijken alsof ze auditie doen voor een sollicitatiegesprek in de liefde.

Als je iets doet, heb je iets om over te praten. Je kijkt in dezelfde richting in plaats van elkaar te bestuderen als museumstukken.
En dat creëert natuurlijke aantrekkingskracht: je lacht, je beweegt, je ontspant.
En als het niet klikt? Dan heb je in elk geval nog een leuke activiteit gehad.

The Bottom line

Stop met het zien van betalen als een test die iemand moet “halen.”
Zie het als een kans om te ontdekken hoe jullie denken over geven, delen en moeite doen. Want dat zegt veel meer over jullie toekomst dan wie die eerste rekening betaalt.

Oh — en een tip voor de volgende keer, waardoor je het geld dilemma achterwegen laat. Kies iets simpels.
Koffie. Een wandeling. Een activiteit.
En als het goed klikt?
Dan kun je altijd eindigen bij pizza nummer twee.